Güneş İzmir'in orta yerine iniyor..

Kekiklerin kokusunda, çılgın bir yağmur özleminde kuşların şarkısını dinliyor..

Delikanlılık günlerimin Dönertaş'ına dönüyorum..

Gençliğimin ateş böceği..

Dağda yakılmış ateşi Altınordu'yu düşlüyorum.

Hasretliklerin ve İzmir futbol tarihi yazıldığında..

Kırmızı güller gibi yüreklere saplanacak Altınordu sevgisini yaşıyorum..

Basmane, Dönertaş, Tilkilik, Agora, Mezarlıkbaşı sokaklarında Şeytanlar'ı arıyorum.

Böyle sevmeler lacivert düşlerde var destanı,

Eczacıbaşılar'ın, Tanıklar'ın, Afyonlular'ın, Kibarlar'ın, Alyanaklar'ın, Ertanlar'ın, Sakaoğlular'ın, Öztürkler'in, Baliçler'in, Sevgeller'in ve nice yiğitlerin Altınordu'su için yazılmıştır sanki.

Birkaç demet yıldız bir tutam ayışığı, bir düzine gül

Birkaç damla sevgi yerleştiriyorum yaşamınıza.

Geleceğmiz, rengarenk düşlerimiz..

Ulaşılabilir olsun diye..

Unutmamanın ve hatırlamanın bir sırası vardır.

En son unutulan çabuk hatırlanır.

Ben gözlerimin ekranından izlediğim Altınordulular'ın hiçbirini unutmadım.

En iyi günlerinde de sevdim..

En kötü günlerinde de...

Onlar bir avuçtular hüzünlü günlerden sonra ..

Gün geldi Altınordu Destanı'nı tekrar yazdılar..

Altınordu'nun bayrağını doruklara çıkardılar.

''Biz Altınorduyuz'' diye haykırdılar...

Ve destanımızda yerlerini aldılar..."

****

Asalet Ve Onurla...

Cumhuriyetin İlk kuluplerinden...

Bir spor kültürü Altınordu bugün 97 yaşında...

Nice nice yıllara...