Ana Sayfa Yerel Bölge Ulusal Dunya Politika Ekonomi Turizm Kültür-Sanat-Magazin Sağlık Spor
İzmir gönüllüleri doğal afetlere hazırlanıyor
İzmir gönüllüleri doğal afetlere hazırlanıyor
Folkart Gallery Fikret Mualla sergisi ileaçılıyor
Folkart Gallery Fikret Mualla sergisi ileaçılıyor
Folkart Yine Altın Lig'te
Folkart Yine Altın Lig'te
Üç yavru kaplan daha doğdu
Üç yavru kaplan daha doğdu
Çeşme Belediyesi’nden öğrencilere hijyen kiti
Çeşme Belediyesi’nden öğrencilere hijyen kiti

İbrahim Aktaş

İSMİ BENDE SAKLI
26 Eylül 2020 Cumartesi

Canlı gözlerle, açık havada, tribünlere şöyle yayıla yayıla oturarak ya da kıyıda, köşede bile olsa dikelerek, futbol maçı izlemeyeli tamı tamına altı ay oldu. Koskoca altı ayı geride bırakmış kalbim, beynim, gözlerim canlı oyundan… 

 

Ben bu özlem dolu hisleri hemen her gün yaşarken, hafta içerisinde ismi lâzım değil, suni çim bir semt sahasının yanından geçiyorum; 

 

Aaaa, küçük yaş grubu iki takım, muhtemeldir ki hazırlık müsabakası yapıyorlar. 

Ama formalar, şortlar vesaire tam takım... Tribünde de, ben diyeyim yirmi, siz deyin yirmi beş kişi ya var, ya yok…

Hakem bile var! Takımlarından birinin hocası olsa gerek…

 

Otomobilimi büyük bir heyecan ile neredeyse yolun orta yerine bırakıp, maskemi elbette takmak suretiyle, koşar adım tribünde, sosyal mesafeye de dikkat ederek boş bir koltuğa oturuyorum. Koştum; çünkü neme lâzım, canlı amatör maç bulmuşum, maazallah biter erken vakit… 

 

Tribünde de hemen herkes sosyal mesafeye uygun ve maskeli oturuyorlar. 

Birkaç dakika içerisinde de, izleyenlerin, sahadaki çocukların velileri olduklarını anlıyorum… Oturduğum koltuk sert plastik ve tozlu falan ama altı ayın sonunda bana, protokol tribünündeymişim hissini uyandırıyor. Çocukların vücut ölçülerine bakılırsa on iki, on üç yaşlarında olsa gerek oynayanlar…

 

Ah bir de gol görsem! 

Öyle ya, ona da hasretim kaç aydır…

Skor acaba kaç kaç? 

Sakın ben gelmeden gol olmuş olmasın!

Bir de, ya maç sonuna kadar gol olmazsa? 

O kadar heyecanlanmışım, golü görmeden olmaz ki…

 

Dayanamıyorum, yakınımda oturan velilerden birine soruyorum; “kaç kaç”… Yanıt gecikmiyor; “1-0”… “Allah” diyorum içimden, “golü kaçırmışsın İbrahim”… Ya bir daha olmazsa… Kafamda bu düşünceler dönerken, bir taraftan da müsabakayı izliyorum; şansımdan mıdır nedir? Bir de bir zevkli ki, sormayın gitsin...

Ekiplerden biri diğerine göre biraz daha oturmuş futbol oynuyor.

Nasıl yani? 

Demek ki antrane oluyorlar sürekli olarak… 

E, pandemi? 

Yapan yapıyor demek ki… 

 

İnanmayacaksınız ama, penaltı oldu; galip mi, mağlup mu atacak daha bilmiyorum.

Kaleci ve top ters köşelerde…

Az da olsa tribünlerden alkış, “aslanım, bravo” benzeri bağırışlar…

 

Elbet ki ben tekrar soruyorum aynı tarafa; “1-1 mi, 2-0 mı” diye… “1-1 oldu”…

 

Neyse, müsabaka aynı tempoda devam ediyor ve hemen sonra ilk yarısı son buldu. 

Ve ne oldu biliyor musunuz? Hocalar topu ve oyuncuların ellerini dezenfekte ettiler. Sanırsınız TFF(Türkiye Futbol Federasyonu) oynatıyor maçı…

Alakası yok tabi TFF ile bu hazırlık maçının…

 

Diyeceğim o ki, amatörler, tedbirlerini kendileri almış, sahada yirmi iki, kenarda da altışar, yedişerden yedek oyuncularla beraber, pandemi kurallarının gereğini, profesyonellere taş çıkarırcasına yapıyor ve üstesinden geliyorlar.

 

Daha bitmedi!

 

İkinci yarı başladı, iyi taraf biraz daha baskın ve goller ardı sıra geliyor. 

İki, üç, dört, beş…

Allahım sana şükürler olsun, altı ayın sonunda, bana beş golü, hazırlık da olsa hakem düdüğü eşliğinde, canlı canlı izlettin ya… 

 

Uzatmayayım, maç bitti. Ben de bir rahatlama hali, bir heyecan, bir mutluluk… Gözlerim hala sahada; çocuklar ne yapacaklar diye.

Aynı profesyonellerde olduğu gibi, yumruklar tokuşturuluyor, herkes kendi yedek kulübesinin önünde yere sıralanıp, bir taraftan dinlenip, bir taraftan da hocalarının az önce bitirdikleri maç ile ilgili uyarılarını ve gelecek idmanları ile ilgili yer, zaman bilgilerini öğreniyorlar.

Sonra ne mi oluyor?

 

Sahadan ayrılmadan herkes, abartısız yazıyorum; herkes, maskeli süvariye dönüşüyor ve dezenfektan sırasına giriyorlar. 

Sonra da herkes yoluna…

 

Tezat nerede biliyor musunuz? 

Bu maçın oynandığı gün, TFF üst yönetimi, “amatör müsabakaları oynatmayacağız” açıklaması yaptı. 

“Ekim ayının sonunda, pandeminin gidişatına göre tekrar karar vereceğiz” diye de ekledi.

 

Hazırlık maçı oynanan bu semt sahasının adı, müsabakanın zamanı ve takımların adı bende saklı kalsın.

Olur ya, çok bilen TFF taş koyar falan…

Ancak şu bilinmeli ki, bugüne dek, birçok işte olduğu gibi kendi göbek bağını kendi kesen amatörler, pandemi kurallarına uygun olarak bu işi de çözerler. 

Dipnot; “Odununu kendi kesen, iki kere ısınır”. Atasözü.

Önceki sayfa   Sayfa başına git  
YORUMLAR
 Onay bekleyen yorum yok.

Küfür, hakaret içeren; dil, din, ırk ayrımı yapan; yasalara aykırı ifade ve beyanda bulunan ve tamamı büyük harflerle yazılan yorumlar yayınlanmayacaktır.
Neleri kabul ediyorum: IP adresimin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ip adresimin yetkililerle paylaşılacağını, yazılan yorumların sorumluluğunun tarafıma ait olduğunu, yazımın, yetkililerce, fikrim sorulmaksızın yayından kaldırılabileceğini bu siteye girdiğim andan itibaren kabul etmiş sayılırım.
 

Bu haber henüz yorumlanmamış...

FACEBOOK YORUM
Yorumlarınızı Facebook hesabınız üzerinden yapın hemen onaylansın...
YAZARLAR
İbrahim Aktaş
İbrahim Aktaş
Aliya İzzetbegoviç
Atilla Köprülüoğlu
Atilla Köprülüoğlu
YÜREĞİN KADAR BÜYÜKTÜN BEKİR COŞKUN
Ömer Önal
Ömer Önal
KASIM’DA ALAÇATI
Ozan Zeybek
Ozan Zeybek
Aynı Nakarat
Şadan Gökovalı
Şadan Gökovalı
Kuşların Büyükelçisi
Nüvit Tokdemir
Nüvit Tokdemir
Efsaneler ölümsüzdür
ÇOK OKUNANLAR
ÇOK YORUMLANANLAR
ARŞİV
Ana Sayfa Yerel Bölge Ulusal Dunya Politika Ekonomi Turizm Kültür-Sanat-Magazin Sağlık Spor
KünyeHakkımızda KünyeKünye İletişimİletişim FacebookFacebook TwitterTwitter Google+Google+ RSSRSS Sitene EkleSitene Ekle Günün HaberleriGünün Haberleri